"بذار از کنار اون خانومه یه بار دیگه رد شم. بوی عطر مامانم رو میده." میرم کنارش میایستم و بو میکشم. بوی مامان میآید.
+پنجشنبه 30 خرداد1387
|
سه روز در هفته ۱۲ ساعت بدون وقفه کار میکنم. پنج روز هم ۴ ساعت، که از این پنج روز دو روزش باید ۸ ساعت کامل آنلاین باشم و در دسترس گروه سایت. در واقع هشت روز باید کار کنم. اگر مثل بقیه آدمهای عادی دو روز تعطیلی داشته باشم، هفتهام میشود ده روزه. یعنی "دهه" و نه هفته. با این حساب ماه برای من سی روز نیست، چهل روزه است و سال دیگر ۳۶۵ روز نیست.
شش ماه این وضعیت ادامه داشت. سرم را انداخته بودم پایین و مشغول کار؛ چه در سفر چه در خانه چه در تختخواب و چه در مهمانی و خانهی مردم. انرژی هم از منبع لایتناهی زندگیام تامین میشد. انگار لج کرده باشم هی کار کنم. عجب که گاهی "کار" ناجی میشود.
گردن درد، چشمهای خسته، دست درد، مقداری پول، امید، سابقه کاری، معاشرت با همکاران خوب، استرس به میزان لازم، بیش از ۳۰۰ گزارش نوشته و منتشر شده، خستگی، ویرایش صدها صفحه متن و خبر برای چند سایت، اضافه وزن و خیلی چیزهای خوب و بد حاصل این شش ماه بود.
همه اینها را نوشتم که بگویم بعد از این همه کار، یک شب ناگهان بدون خبر قبلی اعلام مرخصی کردم. لپ تاپ خاموش، موبایل خاموش و چشمها بسته...
حاصل این یک هفته سه روز گشت و گذار در دبی و چهار روز استراحت و آرامش در کنار دوست عزیز در استانبول بود. یک هفته اختیارم را دادم دست هر چه پیش آید و چنین پیش آمد. پیش آمد که روی عرشه کشتیهای دریای مرمره، به آبی دریا و آسمان پیوند بخورم.
حالا زندگی جور دیگری است. رنگ آبی دارد، بوی صبوری میدهد و سبکتر از قبل است. زندگی واقعا عجیب است.
پ.ن: فکر کن ندونی.
+یکشنبه 26 خرداد1387
|
......................................................................................
................................
......................................................
...........................................................................................................................
..................................................................................................................
................
........................................................
..............................................................................
.....................................................................................
...................................................................................
...........................................................................................................................
......................................................................................................................................
..........................................................................................................................
.....................................................................................................................
............................................................................................................................
........................................................................
.........................
...............
..................................................................................
....................................................................................................................
...............................................................................................................................
.......................................................................................................
....................................................
.........................................................................
.....................................................................................
............................................................................................................
....................................................
........
...
......................................................................................................................................
...........................................................
...
................................
...............................
........................................................................
............................................................................
.....................................................................................................................
............................................................................................
.......................................................................
.........
...................
....
....
....
..........................................................
..........
.........................................................................................................................................
........................................................................................................................
...
..................................................................................
.......................................................................................
.....................................................................................................
...................................... هیچ مگو
+شنبه 11 خرداد1387
|
ایرانیها در چت و ایمیل در دنیای مجازی به سه شیوه عمل میکنند:
یک: فارسی مینویسند، یعنی از الفبای فارسی استفاده میکنند.
دو: فینگلیش مینویسند، یعنی از الفبای انگلیسی ولی به زبان فارسی.
سه: با هم انگلیسی مکالمه میکنند.
+یکشنبه 5 خرداد1387
|
نور میلام، بوی مطبوع و فضایی گرم. راهرویی مارپیچ اما نه خیلی تند. دیوارهای چوبی و آیینهای شفاف با سکویی سنگی پایین آن. هوایی نه گرم و نه سرد. نه آنقدر دم کرده، نه آنقدر خشک و زمخت. فضایی قهوهای رنگ احاطهات کرده. در میان پیچ راهرو درهای چوبی کنار هم چیده شده. زیر پایت سنگ سیاه براق که لیز هم نیست.
روی سنگ سیاه راه میروم و از نبود جریان تند هوا لذت میبرم. نفس عمیق میکشم، ششهایم پر از هوا میشود. از کنار درها میگذرم و آزادانه یکی را انتخاب میکنم.
همه چیز شفاف، تمیز و بوی خوش دارد. موسیقی غربی آرام به گوشم میرسد؛ نه خیلی بلند، نه خیلی کم. موسیقی گوش نواز بود.
سومین در را انتخاب میکنم. وارد میشوم. میدانم که دلم اصلا نمیخواهد از آن بیرون بیایم. کیفام را روی سکو میگذارم و با خودم فکر میکنم، کاش اگر روزی زندانی شدم در چنین فضایی، روزها انفرادی بمانم. توالتهای زنانه در طبقهی اول دبی فستیوال سیتی بهترین انفرادی دنیاست؛ گرم، مطبوع و دلنشین.
+شنبه 4 خرداد1387
|